۱۲سپتامبر ۲۰۲۵- بر اساس یک پژوهش جدید که در نشریه ی BJOG: مجله ی بین المللی زنان و زایمان منتشر شده است، زنان مبتلا به دیابت نوع ۱ (T1DM) در دوران بارداری با خطر قابل توجهی از پره اکلامپسی مواجه هستند، و این خطر به صورت وابسته به دوز با افزایش سطح قند خون در حوالی زمان لقاح افزایش می یابد. این مطالعه که توسط ناتالی هولووکو و همکارانش از بخش اپیدمیولوژی بالینی مؤسسه کارولینسکا در استکهلم انجام شده است، بزرگ ترین مطالعه در نوع خود محسوب می شود و تأثیر کنترل گلوکز در دوران پیش از لقاح را بر خطر پره اکلامپسی در زنان مبتلا به دیابت نوع ۱ بررسی کرده است.
این مطالعهٔ کوهورت مبتنی بر جمعیت شامل بیش از ۱.۶۸میلیون بارداری تک قلو بین سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۹ بود که از این میان، ۴۴۲۹ مورد مربوط به زنان مبتلا به دیابت نوع ۱و بیش از ۱.۶۸ میلیون مورد مربوط به زنان بدون دیابت بودند. پژوهشگران با استفاده از داده های ثبت ملی دیابت سوئد و سایر پایگاه های سلامت،HbA1c را در بازهٔ ۹۰ روز قبل یا بعد از لقاح اندازه گیری کرده و آن را به چهار گروه تقسیم کردند: کمتر از ۴۸، بین ۴۸ تا ۶۱، بین ۶۲ تا ۷۵، و ۷۶ میلی مول بر مول یا بیشتر، که به ترتیب معادل کمتر از ۶.۵ درصد، حدود ۶.۵ تا ۷.۷ درصد، حدود ۷.۸ تا ۸.۹ درصد، و ۹.۰ درصد یا بیشتر است.
یافته های کلیدی عبارت بودند از:
· ۱۶.۸ درصد از زنان مبتلا به دیابت نوع ۱ دچار پره اکلامپسی شدند، در حالی که این رقم در زنان بدون دیابت ۲.۹ درصد بود (نسبت خطر تعدیل شده ۴.۷).
· خطر پره اکلامپسی با افزایش HbA1c در حوالی لقاح بیشتر شد: از ۱۱.۶ درصد در HbA1c کمتر از ۴۸ تا ۲۳.۳ درصد درHbA1c برابر یا بیشتر از ۷۶ میلی مول بر مول.
· نسبت خطر تعدیل شده به صورت وابسته به دوز افزایش یافت: HbA1c کمتر از ۴۸ (۳.۴)، ۴۸–۶۱ (۴.۶)، ۶۲–۷۵ (۵.۷)، و ۷۶ یا بیشتر(۶.۳).
· خطر پره اکلامپسی در زمان ترم(زمان طبیعی زایمان) در زنان مبتلا به دیابت نوع ۱، ۳.۵ برابر بیشتر بود.
· خطر پره اکلامپسی زودرس پیش از موعد (کمتر از ۳۴هفته) ۷.۲ برابر و پره اکلامپسی دیررس پیش از موعد (۳۴–۳۶هفته) ۹.۹ برابر بیشتر بود.
· حتی در زنانی که HbA1c آن ها در محدودهٔ توصیه شده بود، خطر پره اکلامپسی همچنان بالا باقی ماند.
· بهترین محافظت در برابر پره اکلامپسی در زنان مبتلا به دیابت نوع ۱، با کنترل بهینهٔ قند خون در حوالی لقاح حاصل شد.
نویسندگان به برخی محدودیت های این مطالعه اشاره کردند، از جمله اینکه HbA1c معمولاً فقط یک بار در سال در ثبت سوئدی ثبت می شود که ممکن است برخی زنان دیابتی را از مطالعه حذف کرده و سوگیری انتخاب ایجاد کند. همچنین، تشخیص پره اکلامپسی در زنان با بیماری کلیوی زمینه ای مانند آلبومینوری، به دلیل علائم هم پوشان، پیچیده است. با این حال، تحلیل های حساسیت، اعتبار نتایج را حتی پس از حذف زنان مبتلا به آلبومینوری یا در نظر گرفتن مصرف آسپرین با دوز پایین (که می تواند خطر پره اکلامپسی زودرس را کاهش دهد) تأیید کردند. نبود داده های پایش مداوم گلوکز(CGM) نیز یکی دیگر از این محدودیت ها بود.
با وجود این محدودیت ها، این مطالعه شواهد قوی ارائه می دهد که دیابت نوع ۱یک عامل خطر مهم برای پره اکلامپسی است و کنترل قند خون در حوالی لقاح نقش حیاتی در کاهش این خطر دارد. پژوهشگران تأکید کردند که حتی در زنانی کهHbA1c آن ها در محدودهٔ توصیه شده قرار دارد، حفظ سطح گلوکز نزدیک به حالت طبیعی در زمان لقاح، بهترین محافظت را در برابر پره اکلامپسی، به ویژه انواع شدید و زودرس آن، فراهم می کند.
منبع:
https://medicaldialogues.in/obstetrics-gynaecology/news/poor-glycaemic-control-around-conception-linked-to-higher-preeclampsia-risk-in-women-with-type-1-diabetes-study-154800